هوای زمین/ یادداشت جواد ماهر

یاددداشت جواد ماهر درباره
یاددداشت جواد ماهر درباره "زمین پاک"

جواد ماهر / معاون پرورشی در یک مدرسه روستایی |

یادداشت جواد ماهر، معاون پرورشی در یک مدرسه روستایی
جواد ماهر، معاون پرورشی در یک مدرسه روستایی

برای سه تا پسرم سه تا دستمال جیبی پارچه‌ای خریدم. یعنی دستمال داشتند ولی گم کرده بودند. توی مراسم پس از پذیرایی، ملت دست بردند سمت دستمال کاغذی روی میز، ولی من و پسرهایم دستمال از جیب درآوردیم. کلی کلاس داشت. به جز کلاس، محیط زیست هم سالم می‌مانَد. درخت کمتری برای ساخت دستمال کاغذی قطع می‌شود. زباله کمتری هم تولید می‌شود. ما یکی دو تا لیوان هم توی جیبمان داریم. از این لیوان‌های مدرسه‌ای تاشو. وقت آب خوردن دنبال لیوان یک‌بار مصرف نمی‌گردیم. توی ماشین کلمن و یخ و لیوان شیشه‌ای داریم که آب معدنی نخریم و با بطری خالیِ آب معدنی زباله نسازیم.

ما همچنین فیلم‌های کوتاه محیط زیستی را خانوادگی تماشا می‌کنیم. مرگ یک یوزپلنگ به خاطر خوردن زباله یا خطر گیرافتادن ماهی توی کیسه پلاستیکی. ما به این رسیده‌ایم که برای خرید، زنبیل ببریم و پلاستیک نگیریم. برای شیر دبه ببریم، گوشت را توی قابلمه بگیریم، سیب‌زمینی پیاز را توی کیسه برنجی. گاهی به خاطر ظرف نداشتن از خیر خرید می‌گذریم.

دیروز، چهارده هزار و پانصد تومان کرایه تاکسی و اتوبوس دادم تا ماشین خودم را تک‌سرنشین سوارنشوم، و زمین را دود ندهم. زمین دیگر خیلی از ما کشیده. وقت آن است که ما کمی به خودمان رنج بدهیم و هوای‌اش را داشته باشیم. مهم این است که در شهرهای بزرگ و کوچک و یا روستاهایمان بخواهیم مواظب زمین باشیم. راه حل‌ها از راه می‌رسند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید