تک اقدام ایران و اقدامات ده‌گانه چین در مقابله با کرونا!

عبدالرضا هنری/ دکترای مدیریت بازرگانی:

سهم کسب و کارهای کوچک در تولید ناخالص داخلی ایران، عددی کمتر از ۱۵ درصد است و این درحالی است که ۸۵ درصد نیروهای کار کشور در این شرکت‌ها مشغول به کار هستند. نبود نقدینگی کافی، عدم توان این شرکت‌ها در جذب منابع مالی و بانکی، فرایند طولانی صدور مجوز و عواملی مانند عدم حمایت‌های کافی از طرف سازمان‌هایی مانند مالیات و تامین اجتماعی موجب شده این نوع از کسب و کارها، در مسیری سرشار از بیم و امید حرکت کرده و مشکلات فراوانی را تا پنج سال اول تاسیس خود سپری کنند.

بنگاه‌های کوچک و متوسط عامل جذب و اشتغال بخش عظیمی از جمعیت کشور و آموزش نیروی کار ماهر هستند. در واقع تامین نیروی انسانی متخصص برای شرکت‌های بزرگ توسط شرکت‌های کوچک و متوسط صورت می‌گیرد؛ شرکت‌ها و بنگاه‌های کوچک و متوسط معمولاً از سه ویژگی کیفی برخوردارند: ۱ -وحدت مالکیت و مدیریت؛ ۲ -مالکیت فردی و خانوادگی؛ ۳ -استقلال از سایر بنگاه‌ها

۳۰ بهمن سال جاری، روابط عمومی وزارت بهداشت اعلام کرد که نتایج آزمایش اولیه ۲ مورد از موارد مشکوک از نظر ابتلا به کروناویروس، مثبت گزارش شده‌ است. گزارشات متعدد سازمان‌های مسئول و تاکید وزارت بهداشت بر خانه‌نشینی مردم و عدم تشکیل اجتماعات کاری، خانوادگی و … و نگرانی فزاینده تزریق شده در فضای مجازی موجب آن شد، اغلب کسب و کارهای کوچک و متوسط که اوج فروش و درآمدزایی آنها در اسفندماه هر سال متمرکز شده بود با رکودی ناخواسته و کرونایی مواجه شوند.

بنابراین شرکت‌ها برای حفاظت از جان کارکنان، تصمیم به دورکاری گرفتند به این امید که اوضاع کمی بهبود یابد ولی متاسفانه با ورود به هفته‌های جاری، رتبه ایران در بین کشورهای درگیر کرونا ، رشد یافت و امید کسب وکارهای نوپا، کوچک و متوسط به بهبود وضعیت کسب و کارشان تقلیل یافت.
موج جدید تعدیل نیروها و عدم توان پرداخت حقوق و عیدی در اسفندماه و اختلاف کارگری و کارفرمایی امواج جدیدی هستند که شاهد شروع آن هستیم که متاسفانه اثرات مخرب اصلی آنها در ماه‌های آتی نمود بیشتری خواهد داشت. نکته مهمتر اینکه بدیهی است بروز بیکاری‌های گسترده موجبات خلق و بروز آسیب‌های مالی، رفاهی و اجتماعی را نیز فراهم خواهد کرد.

در مدت کوتاه اخیر، بسیاری از شرکت‌های کوچک و متوسط ​​(SMEs) گزارش داده‌اند که آنها فقط چند ماه ذخیره نقدی دارند و این در حالی است که رکود اقتصادی ناشی از بیماری اپیدمیک کرونا به سرعت در حال رشد است و اگر به زودی کسب و کارها به حالت عادی برنگردد یا این کسب و کارها کمک‌های دولتی دریافت نکنند، بسیاری از آنها در معرض شکست قرار خواهند گرفت.

سوال اصلی اینست که وظیفه دولت و سازمان‌های تابعه به عنوان ارگان‌های خط‌مشی‌گذار کسب و کارهای مذکور چیست؟ در این مقطع حساس از حیات این شرکت‌ها و کارکنان آنها، وظیفه دولت و سازمان‌های تابعه چیست؟

مقایسه اقدامات دولت‌های چین و ایران

در جدول‌های زیر مقایسه و مروری شده است بر اقدامات انجام شده توسط دولت‌های چین و ایران در حمایت از کسب و کار مردم

اقدامات ده گانه دولت چین در حمایت از کسب وکارها و مردم
۱تخصیص ۵۰۰ میلیارد یوان وام هدفمند اختصاصی به مناطق و شرکت‌های درگیر ویروس کرونا
۲کاهش سود وام بانک های دولتی، برای صنایع خاص و شرکت های کوچک به یک چهارم و به عدد ۲٫۵ درصد
۳تشویق بانک‌های خصوصی توسط دولت به تعلیق پنج ماهه دریافت اقساط وام شرکت‌ها و مردم
۴تاخیر در پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی و حتی معافیت از پرداخت حق بیمه
۵معافیت مالیاتی سازمان‌های کوچک و متوسط برای دوره چند ماهه
۶پرداخت حقوق بیکاری به کارکنان شرکت‌هایی که دچار مشکل شده‌اند.
۷تعدیل مبنای پرداخت تأمین اجتماعی برای برخی شرکتهای واجد شرایط که پیش بینی می شود مبلغ ۱۰٫۱ میلیارد یوان (۱٫۴۴ میلیارد دلار) از پرداخت تأمین اجتماعی بنگاه‌ها کاهش یابد.
۸ارائه یارانه به صاحبخانه‌ها تا آنها بتوانند اجاره دریافتی از مردم را کاهش دهند
۹بازگرداندن ۵۰ درصد حق بیمه بیکاری به شرکت هایی که کارکنان خود را اخراج نمی کنند.
۱۰در برخی شهرها تعدادی دفتر اسناد رسمی وموسسه مشاوره حقوقی رایگان، برای SMEs آسیب دیده از اپیدمی کرونا در نظر گرفته شده است.

 اقدامات صورت گرفته در ایران

                   اقدامات ایران در حمایت از کسب وکارها و مردم
۱تعلیق بازپرداخت اقساط وام بانکهای دولتی به مدت سه ماه!

 به طور تقریبی‌ روش‌های توصیه شده جهانی مقابله با ویروس کرونا در تمام دنیا یکسان است و طبیعتاً آثار اقتصادی این ویروس نیز  به طور نسبی با فرض همسان بودن محیط اقتصادی، اجتماعی و بازرگانی محل فعالیت شرکت‌ها یکسان خواهد بود. لذا به نظر نمی‌رسد صرف تعلیق سه ماهه بازپرداخت وام‌های بانکی کمک ویژه‌ای در این شرایط ناگوار اقتصادی باشد.

نیاز کشور به سربازان مدافع اقتصاد

قابل انکار نیست که وضعیت کسب و کارهای کشور به دلیل تحریم‌های ظالمانه آمریکا و همگامی اروپایی با این سیاست‌ها و نیز با درنظر داشتن سیاست‌های انقباضی بانک مرکزی و تورم افسار گسیخته ماه‌های قبل از ویروس و به تبع آن تضعیف توانمندی شرکت‌ها و رکود تقاضای داخلی به دلیل سقوط مردم در دهک‌های درآمدی و… همگی نقش تاثیرگذاری در آسیب‌پذیری شرکت‌های کوچک و متوسط داشته‌اند.

بنابراین پیشنهاد می‌شود با هدف حمایت از اشتغال و نیز به منظور جلوگیری از ورشکستگی شرکت‌های کوچک و متوسط و ممانعت از سقوط بیش از حد کشور به چاله رکود کرونایی، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی وارد میدان شده و با کمک گرفتن از منابع صندوق توسعه ملی و تصویب طرح‌ها و آیین‌نامه‌های حمایتی خرد و کلان دست به کار شده و از موقعیت «صرفا ناظر اتفاقات جاری» به افراد «حامی اقتصاد کشور» تبدیل شوند.

لاجرم در این مقطع، کشور هم نیازمند سربازان مدافع سلامت است و هم به سربازان مدافع اقتصاد!  چشم‌پوشی از هر کدام از اینها، به صلاح کشور و آینده مردم این سرزمین نیست.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید