ایران جایی در فهرست 100 مقصد برتر جهان ندارد!

طبق استاد بالادستی مقرر شده تا سال 1404 میزان جذب گردشگر در کشور به 20 میلیون نفر برسد، این در حالی بوده که رقبای منطقه ای ایران و شرایط مختلف تا به امروز موجب شده تا نتوانیم در این عرضه مطابق با پتانسیل هایی که در اختیار داریم، عمل کنیم.

به گزارش شهرنامه به نقل از بازار مشترک، آنگونه که بانک مرکزی اعلام کرده است، پیش از اپیدمی جهانی کووید19 در جهان سهم صنعت گردشگری در کشورمان رقمی در حدود 11 میلیارد و 800 میلیون دلار برآورد می شد که برابر با سه درصد از تولید ناخالص داخلی بود.

عدد و رقمی که چندان چشمگیر نیست، آن هم با توجه به جاذبه های توریستی فراوانی که کشور دارد؛ زیرا که به طور تقریبی 13 هزار اثر ملی در ایران وجود دارد، از سوی دیگر ما با ۱۹ اثر ثبت در یونسکو و ۲۰۲ اثر ثبت شده محیط زیستی یکی از 10 ظرفیت نخست گردشگری در دنیا هستیم.

یک مقایسه ساده و اجمالی

با این وجود میزان درآمد اشاره شده در مقایسه با رقبای جهانی همچنین منطقه ای عدد ناچیزی است. به طور مثال در بازه زمانی اشاره شده به عبارتی پیش از بروز کرونا در مناطق مختلف جهان، درآمد حاصل از این صنعت برای ترکیه بیش از 30 میلیارد دلار بوده است که در مقایسه با ایران تفاوت حدود 19 میلیارد و 200 میلیون دلاری را به نمایش می گذارد.

ضمن اینکه گفته می شود؛ در رقم عنوان شده در خصوص درآمد کنونی ترکیه از این صنعت 10 میلیارد دلار بیش از درآمد نفتی ایران در سال 2019 بوده است.

علاوه براین این همسایه شمال غربی ایران قصد دارد تا سال 2023 سالانه 50 میلیون گردشگر را جذب کند که به طور قطع درآمدزایی اش از این طریق را به 65 میلیون دلار افزایش خواهد داد.
در این میان اشاره به موضوع مهم دیگری نیز ضرورت دارد، اینکه می توان گفت؛ حوزه گردشگری پس از تولیدات کارخانه ‌ای، بالاترین سهم در زمینه رشد تولید ناخالص داخلی جهان را به خود اختصاص داده است.

براین اساس اکنون تعداد زیادی از کشورهای در حال توسعه جهان سعی دارند تا میزان مشارکت شان در اقتصاد جهانی را با کمک توسعه گردشگری بین‌المللی بیشتر رو بیشتر کنند. به این ترتیب در دنیای کنونی توسعه گردشگری ابزاری بوده که از آن با هدف بهبود رشد اقتصادی بهره گرفته می شود تا به این شیوه فقر ریشه کن شود.

جایگاه ایران در رتبه بندی جذب گردشگر

با وجود همه آنچه که گفته شد اما در مجموع باید بیان کرد که می توان صنعت گردشگری از بزرگترین و پردرآمد ترین صنعت های فعال در جهان دانست، تا به آنجا که گفته می شود این شاخه از صنعت بعد از نفت و خودروسازی جای دارد.

حال این پرسش مطرح می شود؛ با توجه به همه آنچه که عنوان شد جایگاه ایران در رتبه بندی جهانی از این نظر به چه صورت است؟

در پاسخ به این سئوال باید بیان کرد که رتبه کشورما از نظر جذب گردشگر در دنیا 89 بوده که چندان همخوانی با پتانسیل های موجود در این زمینه ندارد. این در حالی بوده که فرانسه، اسپانیا و آمریکا به ترتیب رتبه ‌های نخست را در اختیار دارند.

ایران جایی در فهرست 100 مقصد برتر جهان ندارد!

در کنار تمامی این موارد اما نکته متاثر کننده این است که در گزارش اخیری که مجله تایم منتشر کرده است، ایران جایی در فهرست 100 مقصد برتر گردشگری جهان در سال 2021 ندارد.

 البته در مواجهه با آنچه که این مجله منشر کرده، بسیاری از فعالان صنعت گردشگری کشور به موضوع مهمی اشاره کرده اند، اینکه به دلایل مختلف محققان و نویسندگان خارجی از جمله نشریه تایم ترددی به ایران برای بازدید از اماکن گردشگری و بازنشر آن در نشریات بین المللی ندارند، به طور قطع می توان چنین بحثی را پیش بینی کرد.

آنچه که مجید حسینی نژاد، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران هم از آن سخن گفته است، زیرا که به اعتقاد وی انتظار برای جاگیری گردشگری ایران در این دست از منابع بین‌المللی را نابجا بوده، ضمن اینکه مسائل مربوط به صدور ویزا نیز در این زمینه اثرگذار است.

با این وجود و به رغم همه موضوعات اما همانطور که اشاره شد رتبه 89 نیز برای کشوری که پتانسیل ها و قابلیت های زیادی در این زمینه دارد، به هیچ وجه مطلوب نیست.

هدف گذاری برای افزایش درآمد گردشگری

در این راستا اما براساس اسناد بالادستی، هدف گذاری شده تا سال 1404 کشور بتواند موفق به جذب 20 میلیون گردشگر شود و از این طریق درآمد 25 میلیارد دلاری داشته باشد.
این درحالی بوده که آمار منتشرشده توسط سازمان جهانی گردشگری، نشان می دهد متوسط رشد صنعت گردشگری کشورمان در هشت ماهه اول سال 2020 به منفی 72 درصد رسیده است.
البته  اصلی ترین عامل در این زمینه بحران جهانی به نام پاندمی کرونا بوده که نه تنها صنعت گردشگری ایران بلکه صنعت مذکور را در عرصه بین‌ المللی با چالش های فراوانی مواجه کرده است.

هرچند که برآوردها نشان می دهد، از سال 1395 تاکنون روند جذب گردشگر در کشور رشد منفی را تجربه کرده است و به این ترتیب جدا از شیوع بیماری کووید19 به طور قطع مشکلات دیگری نیز در این زمینه وجود دارد که باید مدنظر قرار گیرد.

آنچه که شاید تحقق هدف گذاری صورت گرفته برای جدب گردشگر و کسب درآمد بیشتر را با اما و اگر هایی مواجه کند.

تمرکز مدیران بیشتر بر گردشگری داخلی است

البته جدا از آنچه که می توان به عنوان دلایل بروز چنین شرایطی عنوان کرد، مواردی مانند کرونا، تحریم ها و …، اما محمدشریف ملک زاده، رئیس دفتر اتحادیه بین المللی روسای دانشگاه های جهان IAUP در منطقه خاورمیانه معتقد است، مدیران در این حوزه بیشتر تمرکزشان را به ارائه خدمت به گردشگران در داخل کشور معطوف کرده اند و این روند موجب شده تا تا ایران کمترین سهم را از بازار گردشگری منطقه داشته باشد.

از نظر وی دولت باید با کمک و حمایت از اقتصاد گردشگری بخش خصوصی بسترهای لازم برای توسعه گردشگری کشور در منطقه خاورمیانه  را فراهم آورد.
به هر حال امروزه گردشگری و دیگر الزامات آن از جمله صنایع دستی از بزرگترین بخش‌ های اقتصادی به شمار می رود که هم قابلیت ایجاد شغل را با خود به همراه دارد و هم موجب رونق و گردش چرخ صادرات می شود.

ضمن اینکه نباید از یاد برد که صنعت گردشگری و توریسم ابزاری کارآمد و در دسترس برای دستیابی به رفاه اقتصادی به شمار می رود. بنابراین تدوین برنامه های اثرگذار در این حوزه موضوع مهمی است که نباید از آن غافل ماند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید