تئاتر

تئاتر از جمله زیرشاخه های هنرهای نمایشی است. تئاتر داستانی را در حضور افراد تماشاگر نمایش می دهد.

این هنر انواع مختلفی دارد از جمله گفتار دراماتیک، اپرا، باله، کابوکی، موزیکال، خیمه شب بازی، پانتومیم، تئاتر خیابانی و شورایی.

ریشه واژه تئاتر به یونان بازمی گردد. این کلمه در لغت به معنای چیزی است که تماشا شود یا به آن نگاه شود.

واژه تئاتر (theater) از تآترون (theater on) گرفته شده است که بخش اول آن تیه (thea) به معنای تماشاگران یا محله تماشا است.

اصلا وقتی ماهیت و پیشینه این هنر نمایشی را بررسی می کنیم به این نتیجه می رسیم که مربوط به یونان باستان و رم پیش از میلاد مسیح است.

در زبان و آیین فارسی از تئاتر با عنوان نمایش ، اجرا یا تماشا نام می برند.

خیلی از مردم اینچنین حرف می زنند:

«می خواهم بروم اجرا ببینم. برای تماشای نمایش می روم. امشب اجرا داریم. امروز عصر فلان نمایش روی صحنه می رود.

بلیت این اجرا برایم رزرو شده است. قصد خرید بلیت نمایش را دارم و…»

تئاتر یکی از هنرهای هفتگانه به شمار می آید و گفته می شود که برگرفته و برخاسته از برخی رسوم و آیین ها است. آیین هایی مانند عروسی، رقص، عزاداری و رسوم دیگر.

واقعیت این است که انسان ها همیشه علاقه دارند که رویدادها و رخدادهایی که ظاهرا از حیطه اراده و تسلط بشریت خارج است را در دست بگیرند! تئاتر هم یکی از همین هاست.

پایگاه خبری شهرنامه برای تئاتر همیشه به‌روز است. لطفا هر روز به شهرنامه سر بزنید. اینجا کلیک کنید.

آنچه بازیگران باید بدانند

هنر تئاتر در مقایسه با دیگر هنرها از انعطاف و جامعیت بیشتری برخوردار است.

چون در نمایش از هنرهای دیگری همچون ادبیات، موسیقی، نور، طراحی، گریم، نقاشی، معماری و غیره بهره گرفته می شود.

در گذشته های دور، نمایش را پایین تپه ها و در گودترین قسمت زمین برگزار می کنند. تماشاگران هم در سرازیری های منتهی به گودی می نشستند و جمع می شدند.

آن زمان ها نیز تماشای نمایش تشریفات و آداب خاص خودش را داشت. هم تماشگران و هم اجرا کنندگان ملزم به رعایت اصول بودند.

بازیگری تئاتر ویژگی های خاصی را می طلبد.

بازیگران نمایش باید افرادی با انضباط، وقت شناس، صبور، با اراده و باانگیزه اشند.

داشتن بدن منعطف، صدای رسا و خاص و همچنین مطالعات ادبی و هنری به آنها خیلی کمک می کند.

از طرف دیگر آشنا بودن به کلمات و ادبیات فارسی و البته تسلط داشتن به موضوعات مردم شناسی، جامعه شناسی و روان شناسی مزیت محسوب می شود.

البته این مهارت ها به این معنا نیست که همه بازیگران باید این دوره ها را به طور تخصصی پشت سر بگذارند. بلکه ناخودآگاه یا خودآگاه باید به برخی از اینها آشنایی داشته باشند.

خیلی از بازیگران تئاتر هستند که روان شناسی و جامعه شناسی نخوانده اند. اما به طور غریزی و استعدادی، به خوبی می دانند که چطور باید با مخاطب و تماشگر مواجه شوند.

بنابراین بازیگر تئاتر و بازیگران نمایش خیلی چیزها را به طور تجربی یاد می گیرند. به همین خاطر است که بسیاری از آنها روز به روز و سال به سال در حال پیشرفت هستند.

با گروه تئاتر پایگاه خبری شهرنامه همراه باشید/ اینجا کلیک کنید

تئاتر چیست

تئاتر چیست یک سوال خیلی کلی است. هیچ سایتی نمی تواند در یک نوشته یا پست، جواب تئاتر چیست را به شما بدهد.

ما در این نوشتار فقط بخشی از این سوال را برای شما پاسخ داده ایم.

آشنایی با مفاهيم مقدماتی تئاتر برای هنرجویان و بازیگران نمایش اهمیت دارد. این مفاهیم، بخش مهمی از پاسخ به این سوال هستند که: تئاتر چیست ؟

سن: حتما بارها و بارها کلمه «سن» را هنگام بحث درباره تئاتر شنیده اید. سن محلی است كه در آن نمايش اجرا می شود.

این محل معمولا به صورت سكوئی بالاتر از سصح ديد تماشاگران است. گاهی وقتها سن در ميان تماشاگران نمایش ساخته می شود.

پرده: هر اجرا و نمایش به چند قسمت تقسيم بندی می شود. در پایان یا آغاز هر قسمت، پرده نمایش باز و بسته می شود.

به هر قسمت از اجرای تئاتر يک پرده می گویند. در حقیقت هر نمایشنامه می تواند يک پرده يا بیشتر باشد.

صحنه: به قسمتی از نمايش كه كوچكتر از پرده است صحنه می گویند. صحنه با روشن و خاموش شدن نور اعلام می شود.

آوانسن: بخش جلویی هر صحنه كه معمولا به شکل نیم دایره طراحی می شود، آوانسن است.

آوانسن مهم ترين قسمت صحنه محسوب می شود.

هر چند گاهی وقتها با یک سری تکنیک ها و تدبیرهای تئاتری این امکان وجود دارد که بخش انتهایی صحنه مهمتر و در اولویت نمايش داده شود؛

اما واقعیت این است که مهم ترین بخش صحنه به خاطر نزديک بودن به تماشاگر، آوانسن است.

میزانسن، میمیک چهره و دکور تئاتر

ميزانسن: به مجموعه حركاتی که بازيگر به صلاحدید كارگردان اجرا می کند میزانسن می گويند.

دیالوگ: همه مکالمات دو يا چند نفره بازيگران تئاتر كه همراه با احساسات و عواطف است ديالوگ نام دارد. ديالوگ معمولا حالت برون گرا دارد.

مونولوگ: مجموعه زمزمه ها و گفتگوهایی كه هر بازيگر با خودش دارد مونولوگ است.

ميميک چهره: حرکتهای ظریف و ريز چهره بازيگر میمیک چهره است.

دكور: هر چیز كه در نمایش در معرض دید تماشاگران تئاتر قرار می گیرد و ابزار صحنه است دكور نام دارد. شخص متخصصی كه كار دكور را انجام می دهد دكوراتور است.

گریم و افکت

گريم: به فعالیت ها و امور چهره پردازی بازيگران نمايش، گریم اطلاق می شود.

اين کار با استفاده از وسايلی امکان پذیر است كه كار با هر کدام از آنها تخصص خاص خودش را طلب می کند و نقش بسيار بنيادی و حیاتی در تئاتر دارد.

در نمایش های پایه و نه چندان حرفه ای از اقلام و وسایلی مشابه ابزار آرایش زنان استفاده میشود؛ مثل کرم سفیدکننده، مدادسیاه و قهوه ای، رژ لب های قرمز و قهوه ای و…

افكت: به تمامی محيطی كه ممكن است به صورت زنده يا توسط دستگاه پخش صوت در نمايش اجرا گردد افكت گفته می شود.

مانند صدای رعد وبرق، شليک شدن گلوله اسلحه، باز و بسته شدن پنجره، خش خش برگ و خرد شدن برگها زير پای بازیگران، ترمز ماشين، صدای حيوانات يا باد و…

شهرنامه را در اینستاگرام دنبال کنید.